Dekalog

Dekalog.*Część I
6 12 Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść. Wszystko mi wolno, ale ja niczemu nie oddam się w niewolę. 1 Kor 6,12
W Biblii czytamy, że początkiem mądrości jest bojaźń Pana; Wszyscy, którzy ją okazują, są prawdziwie mądrzy (Psalm 111:10). To nie lata spędzone na uczelni, ale przestrzeganie Bożych nakazów zawartych w Biblii i postępowanie zgodnie z tym, co Stwórca nam zaleca, jest oznaką mądrości. Bóg obdarza nas mądrością, by jedne rzeczy wybierać, a innych unikać, bo nie są pożyteczne.„Wszystko mi wolno” – pisze Apostoł, podkreślając, że w Chrystusie jesteśmy ludźmi wolnymi, ale jeżeli jesteśmy też ludźmi mądrymi, wiemy, że nie wszystko przynosi korzyść. Jeżeli dokonujemy złych wyborów, jemy i pijemy śmieciowe produkty, oglądamy niemoralne filmy, przebywamy w nieodpowiednim towarzystwie, w niewłaściwych miejscach, będzie to powodowało w naszym życiu złe lub wręcz katastrofalne konsekwencje.Czy prosiliśmy już kiedyś Boga o mądrość? Czy raczej uważamy się za tak błyskotliwych i inteligentnych, że niczego nam już nie brakuje.
Niezrozumienie kontekstu prowadzi do błędów, które wypaczają całą naukę chrześcijańską. Apostoł Piotr tak pisze o listach, które później znalazły się w Biblii: 2 Ptr 3:16 „… Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własną swoją zgubę.”
„A oto podszedł do Niego pewien człowiek i zapytał: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne? Odpowiedział mu… jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania.”Mt 19:16-17
Z tekstu wynika niezbicie, że chodzi o przykazania Dekalogu.Gdyby Chrystus unieważnił sobotę, Jego uczniowie nie zachowywaliby szabatu. Biblia mówi: „Paweł według swego zwyczaju wszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi.” Dz 17,2 (BT). Ten sam Paweł zapewniał: „To tedy zakon niszczymy przez wiarę? Nie daj tego Boże! I owszem zakon stanowimy.” Rz 3,31 (BG), a Jakub ostrzegał: „Choćby ktoś przestrzegał całego Prawa, a przestąpiłby jedno tylko przykazanie, ponosi winę za wszystkie.” Jk 2,10 (BT). Co więcej, apostoł Jan spisując Apokalipsę (ok. 95 r.) odnotował, że widzenie, jakie otrzymał miało miejsce „w dzień Pański”. Biblia mówi: „Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos…” Ap 1,10 (BT). Z uwagi na fakt, iż żaden tekst Pisma Świętego nie mówi o świętości pierwszego dnia tygodnia (niedzieli), a z doniesień historycznych wiemy, że chrześcijanie do V wieku n.e. za dzień święty uważali Sobote.
Biskup Atanazy Wielki (296-373) napisał w IV wieku n.e.: „W dzień sabatu spotykamy się razem, nie dlatego, żebyśmy byli pod wpływem judaizmu, gdyż nie zachowujemy fałszywych sabatów, lecz spotykamy się, aby w sabat wielbić Jezusa, który jest Panem sabatu.”Historyk kościoła Sokrates Scholastyk napisał w V wieku n.e.: „Mimo, że wszystkie kościoły na całym świecie mają nabożeństwo co tydzień w sabat, to chrześcijanie w Aleksandrii i Rzymie, na podstawie jakiejś starodawnej tradycji, zaprzestali tego.”Zdanie „starodawnej tradycji” zapewne chodziło o mitraizm bardzo popularny w cesarstwie rzymskim.
Często spotykam się z twierdzeniem „sobota” była nadana żydom.Jest to bardzo naiwne,gdyby tak było, to co ze słowami – Jam jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Dodaj komentarz