zoo
Blog za darmo

Archive for » Sierpień, 2020 «

Papież

Rozpocznijmy od wyrażenia ,,papież” (łac. papa – ojciec). Otóż w pierwszych dwóch wiekach po Chrystusie chrześcijanie w ogóle nie posługiwali się tym określeniem. Jezus powiedział: ,,Wszyscy jesteście braćmi. Nikogo na ziemi nie nazywajcie [więc] ojcem swoim, albowiem jeden jest Ojciec wasz, Ten w niebie” (Mt 23.8-9).
Pierwszym biskupem Rzymu, który przyjął tytuł „papież” był Syrycjusz (384-399).Prawo to potwierdził i zastrzegł również papież Grzegorz VII (1073-1085).Grzegorz VII, kiedy w swym ,,Dictatus Papae” (1075) oświadczył:,,Zgodnie z Pismem św. Kościół rzymski nigdy nie błądził i nigdy nie pobłądzi. Papież, kanonicznie wybrany, niewątpliwie staje świętym” (J.W. Kowalski, ,,Chrześcijaństwo”).
Czy Apostołowie wybraliby tych” Papieży” na stanowisko Duchowego przywódcy chrześcijan?Jan XII, który zginął z ręki męża swojej kochanki, Bonifacy VIII, którego zbrodnie uwiecznił Dante w Boskiej komedii, Urban VI, który narzekał, że zbyt słabo słychać krzyki torturowanych, Aleksander VI, ojciec Cezara i Lukrecji Borgiów itd.Polityczne intrygi, niegodziwość, świątobliwość i głupota: od średniowiecznego fałszerstwa do krwawego kresu włoskiego renesansu.
Piotr a Opoka
Augustyn z Hippony (354-430) napisał:
,,Gdy byłem księdzem, napisałem książkę przeciw listowi Donatusa. W tej książce na pewnym miejscu powiedziałem, że Kościół zbudowany jest na Piotrze jako na opoce; takie tłumaczenie również wyśpiewuje wielu w pieśni błogosławionego Ambrożego, w odniesieniu do koguta: «Patrz, jak opoka topnieje, gdy po raz pierwszy kur zapieje». Później bardzo często rozmyślałem nad słowami Chrystusa: «Ty jesteś Piotrem, a na tej opoce zbuduję Kościół mój» i doszedłem do wniosku, że należy rozumieć, iż Kościół zbudowany ma być na tym, którego Piotr wyznał, mówiąc «Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego» (…) Piotrowi nie powiedziano «jesteś opoką»”, lecz «tyś jest Piotr».Chrystus był bowiem opoką, którą Szymon wyznał, tak jak cały kościół go wyznaje” (,,Retractions” por. ,,O nauce chrześcijańskiej. Sprostowania”).
Krótko mówiąc, dane historyczne i biblijne jednoznacznie obalają roszczenia biskupów rzymskich. Zaprzeczają, aby ap. Piotr był traktowany jako opoka (por. Mt 23.8-12; Ef 2.20). Jezus bowiem nigdy go tak nie nazwał! Pewne natomiast jest, że nazwał go szatanem, czyli przeciwnikiem (Mt 16.23), ponieważ sprzeciwiał się zamierzeniom Chrystusa. Później zaś trzykrotnie zaparł się Jezusa. Czy jest do pomyślenia, aby Chrystus nazwał opokę szatanem?Ewangelia wg św.
22 A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». 23 Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki».Mateusza 16:22-23
W innym z kolei miejscu Ap.Pawel dodał, że ,,fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus” (1 Kor 3.11 por. Rz 9.33).

dies solis – Dzień Słońca czy Sobota

,,A zatem pozostaje odpoczynek Szabatu dla ludu Bożego. Kto bowiem wszedł do Jego odpoczynku, odpocznie po swych czynach, jak Bóg po swoich” (Hbr 4,9). . Zachodzi jednak pytanie: dlaczego wbrew Biblii większość chrześcijan zachowuje niedzielę, pierwszy, a nie siódmy dzień tygodnia?
Powodów tego stanu rzeczy jest wiele, a na czołowym miejscu umieścić należy: antysemityzm, antyjudaizm i odstępstwo od Pisma Świętego ze zmianą przykazań Dekalogu włącznie, do czego przyznaje się Kościół rzymski. Oto jego stanowisko: ,,Nie naruszając istoty przykazania, poczy­nił w nich Kościół następujące zmiany formalne. Drugie przykazanie, dotyczące czci obrazów złączył z pierwszym, natomiast dziesiąte przykaza­nie Boże rozdzielił na dwa osobne przykazania. (…) nakaz święcenia sabatu przemienia Kościół na nakaz święcenia niedzieli” (ks.Franciszek Spirago, ,,Katolicki Katechizm Ludowy”, t II, s. 66, por. Dn 7,25). Cokolwiek by powiedzieć o tych przyczynach, jedno jest pewne: ustanowienie niedzieli nie było dziełem apostołów.
Jakiż sens ma zamiana jednego dnia (sobotniego) na drugi (niedzielny)?Co takiego złego jest w dniu sobotnim?
Tak naprawdę, żadne Boże przykazanie nie było tyle razy i z takim naciskiem powtarzane w całej Biblii, jak powyższe! Ponadto, jest tu mowa o pobłogosławieniu tego, i tylko tego dnia, jako szczególny wyróżnik spośród pozostałych dni tygodnia. Biblia tysiąclecia podaje: „Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić.” Wj 20,8 (BT), przy czym słowo „uświęcić” komentuje: „Tzn. wyłączyć spośród innych dni i poświęcić czci Bożej oraz odpoczynkowi.”Dalej.Co więcej, apostoł Jan spisując Apokalipsę (ok. 95 r.) odnotował, że widzenie, jakie otrzymał miało miejsce „w dzień Pański”. Biblia mówi: „Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos…” Ap 1,10 (BT). Z uwagi na fakt, iż żaden tekst Pisma Świętego nie mówi o świętości pierwszego dnia tygodnia (niedzieli), a z doniesień historycznych wiemy, że chrześcijanie I wieku n.e. nie zachowywali tego dnia jako świętego, możemy mieć pewność, że Jan miał na myśli szabat – siódmy dzień. Skoro szabat nie obowiązywałby chrześcijan, w jakim celu apostoł Jan wspominałby o nim na początku wyżej wspomnianej Księgi?
Wielu odrzuca świętość siódmego dnia tygodnia, jako instytucję żydowską. Twierdzą, że sabat ma początek dopiero na górze Synaj, gdzie Bóg nadał przykazania Żydom. Nie jest to jednak prawdą.
„I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił, i odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy. (Rdz.2:1-2).
„To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.” Mk 2,27 (BT). Zwróćmy uwagę – „dla człowieka” (jest to wypowiedź Chrystusa), zatem można przyjąć, że sobota ma charakter powszechny, ogólnoludzki, uniwersalny.
Po drugie,Dekalog Bóg nadał Żydom,czy w takiej sytuacji mamy go odrzucić i kraść,zabijać czy też cudzołożzć?Jeżeli odrzucimy jedno to tak jakbyśmy odrzucili wszyskie przykazania.
Kiedy świętowanie soboty zostało zakazane, a następnie niedziela uznana jako dzień święty?
Grupa kontrolująca gminy miała poparcie władz cesarstwa, czuła się więc pewnie.W roku 364 odbył się Sobór w Laodycei podczas którego zamanifestowano jednoznacznie stanowisko Kościoła wobec niedzieli.W Laodycei odbył się synod, który wskazywał na niestosowność zgromadzeń i odprawiania obrzędów po domach.Tak, jak już wykształciła się warstwa mająca władzę w danej gminie chrześcijańskiej, to zaczęła regulować co i jak ma się odbywać. To był pierwszy raz, gdy wskazano na budynek kościelny, jako miejsce jedynie stosowne do modlitw, czytania Pism, nauczania i łamania się chlebem.Te laodycejskie postanowienia powtórzono w Gangra i Kartaginie. Tam jednak nie były to przelewki. Nieposłusznych wyrzucano ze społeczności.
W Kanonie XXIX tegoż Soboru widnieje następujący zapis: „Chrześcijanie nie powinni judaizować i próżnować w sobotę,ale powinni pracować w tym dniu; powinni szczególnie uczcić Dzień Pański (dies solis. Dzień Słońca ) będąc chrześcijanami, i jeśli to możliwe, nie pracować w tym dniu. Jeśli jednak będą judaizować w tym dniu zostaną odłączeni od Chrystusa” C. J. Hefele, History ofthe Councils of the Church.W tym samym duchu ks. Piotr Skarga, jezuita i namiętny przeciwnik Reformacji, wyraził się następująco: „Przyczyny o postanowieniu niedzieli były,abyśmy się z Żydy nie mieszali, wiedząc, iż już Zakon ich odmieniony jest najlepszy a iż niedziela większe ma w sobie tajemnice wiary naszej… niedzielę Kościół Boży tąż swoją mocą inne święta ustanowił na wspomnienie innych dobrodziejów Pańskich, które każdego wiernego na sumieniu obowiązują, aby je święcić…” Z kazań na niedzielę i święta — za: W. Zaleski, s. 222.
Już słynny papieski teolog dr Eck, adwersarz Marcina Lutra, obnażył niekonsekwencję protestantów, którzy twierdzili, że kierują się zasadą sola Scriptura (tylko Pismo), a jednak święcili niedzielę, która do biblijnych praktyk nie należy1. Wytyka to też protestantom współczesny katolicki teolog: „Dobrze jest przypomnieć kalwinom, metodystom, baptystom i innym chrześcijanom, którzy znaleźli się poza Matką Kościołem, że Biblia nie wspiera ich nigdzie w sprawie święcenia niedzieli”.Według Pisma Świętego szabat istniał tysiące lat przed pojawieniem się narodu żydowskiego. Został ustanowiony w raju, gdy po sześciu dniach stwarzania Bóg „odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go”. Chrystus potwierdził, że „sabat jest ustanowiony dla człowieka”, a nie tylko dla Izraelity. Nazwał się Panem szabatu, „albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy”. Jest Stwórcą naszego świata. Wszystko, co pochodzi od Niego, obowiązuje Jego naśladowców.Chrystus zmartwychwstał w niedzielę i na pamiątkę tego wydarzenia chrześcijanie święcą pierwszy dzień tygodnia — niedzielę. Problemem nie jest jednak upamiętnienie innych wydarzeń z życia Jezusa, lecz zlekceważenie Jego woli. Jego wolą zapisaną w prawie Bożym było upamiętnienie siódmego dnia stworzenia. Święcenie soboty jest wyrazem wiary z Boga Stwórcę i sposobem okazania Mu szacunku. Jeśli poświęcimy jeden dzień tygodnia na upamiętnienie zmartwychwstania, dlaczego nie poświęcić innego na upamiętnienie ukrzyżowania? Czy śmierć i zmartwychwstanie Jezusa ma być powodem usunięcia Bożego dnia upamiętniającego Jego twórcze działanie?
Chrystus ostrzegał: „Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki (tradycje), które są nakazami ludzkimi. Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki (tradycji) się trzymacie.” (Mk 7:7-8).
Sabat miał być utrzymywany „na zawsze” „po wsze czasy” i „przez wszystkie pokolenia nasze”. Bóg pragnął uczynić z Izraela przykład i wzorzec do naśladowania dla innych narodów (2 Moj. 31:12-17). Chrystus święcił Sabaty (Łuk. 4:16) i oznajmił, iż jest On Panem Sabatu, oraz, że został on „utworzony dla człowieka” (Mk 2:27-28). Nie powiedział natomiast, iż stworzył go jedynie „dla Żydów”. Paweł przestrzegał je także (Dz. Ap. 13:42, 44; 17:2; 18:4).Wiemy, że większość zdeklarowanych Chrześcijan powszechnie przychyla się do Rzymsko Katolickiej tradycji utrzymywania święta „Wielki Piątek – Niedziela Wielkanocna”, odrzucając tym samym Prawdę zawartą w Biblii. Tradycja ta uczy, że Chrystus przebywał w grobie od późnego popołudnia w piątek, aż do wschodu słońca w niedzielę. Okres ten zawiera w sobie piątkową noc, dzień sobotni i sobotnią noc. Stanowi to oczywiście dwie noce i jeden dzień, a nie trzy dni i trzy noce, jak zapowiedział i obiecał Chrystus, zostawiając nam ten Swój jedyny znak Swojej tożsamości.Zamiast dać wiarę Chrystusowi, teologowie ignorują Jego słowa, w których On Sam zapewnia o Swoim pobycie w grobie przez trzy dni i trzy noce, czyli trzy pełne 24 godzinne doby. Przekręcając fakty i zadając kłam Chrystusowi, głoszą fałszywe nauki, że ten okres rzekomo trwał jedynie połowę tego czasu.
Tradycja Wielkiego Piątku i Niedzieli Wielkanocnej zakłóca całą prawdę o tym, co wydarzyło się w rzeczywistości. Jaka jest więc geneza tej tradycji? Ponieważ twórcy tej fałszywej doktryny nie mieli żadnego biblijnego dowodu, ani też żadnego legalnego prawa do wprowadzania zmian, uciekli się więc do zakłamanych taktyk, aby zalegalizować swoje oszustwa. Jednym z ich twierdzeń było, że: „Hermes, brat Papieża Piusa (około roku AD 147), otrzymał instrukcje od anioła, który nakazał, aby wszyscy mężczyźni święcili Paschę w Dzień Pana (niedzielę) ” (Antiquities of the Christian Church, Joseph Bingham, str. 1149).Apostoł Paweł pisał: „Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty” (Gal. 1:8). Zmiana przez nich dnia Zmartwychwstania na dzień niedzieli, była po prostu chęcią kontynuacji tradycji babilońskiej, według której wierzono, iż właśnie w niedzielę zmartwychwstał Nimrod (ojciec Mistycznej Religii Bizantyjskiej). W roku A.D. 321 Cesarz Rzymski Konstantyn ustanowił świętowanie niedzieli jako część oficjalnej religii państwowej (powszechnej), legalizując równocześnie wszystkie inne tradycje dotyczące tego dnia.

Dlaczego katolicy nie czytają Biblii.

Główną przyczyną jest tu odwieczna strategia Kościoła, który tak naprawdę nigdy nie był zainteresowany upowszechnieniem Biblii i jeszcze dziś utrudnia jej zrozumienie. W jaki sposób? W ten chociażby, że wmawia swoim wiernym, iż Bóg powierzył objawienie wyłącznie im, biskupom, i jedynie oni posiadają zdolność i prawo interpretacji Pisma Św. A to znaczy, że jakkolwiek katolicy mogą dziś czytać Biblię, to i tak nie wolno im przyjąć tego, czego ona naucza, bo nie pozwala im się jej rozumieć zgodnie z jej rzeczywistym przesłaniem.
Skutek tego jest taki, że rzymsko katolicy na ogół nie czytają Biblii i dlatego też nie wiedzą czego tak naprawdę ona uczy. Trudno się zresztą temu dziwić, no bo jak mają czytać Księgę o której słyszą, że jest niezrozumiała albo że ważniejsza jest tradycja, a nie Biblia.Hierarchom nie zależy bowiem, aby wierni badali Pisma.Oto ich rada, jakiej udzielili pap. Juliuszowi III przy wyborze go na tron w 1551 roku:
Ze wszystkich rad, jakie możemy udzielić Waszej Świątobliwości, uznaliśmy poniższą za najważniejszą: Musimy zwrócić baczną uwagę i z całej siły zapobiec, gdyż rozchodzi się o bardzo ważną rzecz. Czytanie Ewangelii powinno być, na ile to tylko możliwe, jak najmniej dozwolone… To trochę, które zwykle przy mszy jest czytane, powinno wystarczyć i nikomu nie powinno być dozwolone czytać więcej.W 1080 — zakaz czytania Biblii.1229 — Biblia wśród ksiąg zakazanych przez Grzegorza IX — synod w Tuluzie przeciw herezji waldensów zalecających czytanie Biblii. Kanon 14 synodu: „Ludzie świeccy nie mogą posiadać Ksiąg Starego i Nowego Testamentu; wolno im mieć tylko psałterz i brewiarz albo godzinki maryjne, ale i te księgi nie w tłumaczeniach na języki narodowe” podane za: „I znowu zapiał kur — Krytyczna historia Kościoła” — Karlheinz Deschner, Uraeus, Gdynia 1996; t.2, s.155
1424 — na mocy edyktu wiluńskiego neofity Jagiełły Kościół polski miał odtąd prawo karania każdego, kto opowiadał się za wolnym głoszeniem ewangelii (jeden z artykułów praskich ruchu husyckiego).
Niewielu też zdaje sobie sprawę z tego, że najważniejsze dogmaty, wierzenia i zwyczaje katolickie niewiele mają wspólnego z tym najstarszym przekazem nauczania Jezusa i apostołów.
I tak np.Dekalog Biblijny stoi w sprzeczności z rzymsko katolickim.Jak przyznają sami teolodzy katoliccy – zmian tych dokonał Kościół rzymski. Oto co na ten temat napisał ks. Franciszek Spirago: ,,Nie naruszając istoty przykazania poczynił w nich Kościół następujące zmiany formalne. Drugie przykazanie, dotyczące czci obrazów, złączył z pierwszym, natomiast dziesiąte przykazanie Boże rozdzielił na dwa osobne przykazania. (…) Nakaz święcenia sabatu przemienił Kościół na nakaz święcenia niedzieli” (,,Katolicki Katechizm Ludowy”, t. 2, wyd. III, s. 72).Uczynił to wbrew wyraźnemu zastrzeżeniu o niezmienności Bożych przykazań (Pwt 4.2).2 Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam.
Święta.
Ksiądz dr Józef Umiński tak pisał: „W pierwszej połowie IV w. powstaje na Zachodzie święto Bożego Narodzenia, którego celem m.in. jest zastąpić pogańską uroczystość natalis Solis invicti” („Historia Kościoła”, t I, s. 241)Krótko mówiąc, Kościół uznał, że święta te należy po prostu „schrystianizować”. Broniąc swej decyzji, odwołuje się zatem do dobrych intencji. Twierdzi bowiem, że nie adaptował pogańskich świąt, tylko je przekształcił i nadał im chrześcijańskie znaczenie. Co sądzić o takim uzasadnieniu? Czy z biblijnego punktu widzenia jest ono właściwe?Cóż, same dobre intencje nie wystarczą (ponoć usłane jest nimi piekło!).
Bóg w Swoim Słowie wyraźnie nam powiedział, jakie Święta mamy obchodzić.Aby się o nich dowiedzieć musimy przeczytać 3 Mojż. 23.
Szabat – cotygodniowy odpoczynek jest Świętem Jahwe!
Pascha – Pesach /Wielkanoc to najważniejsze święto chrześcijańskie, obchodzone co roku jako pamiątka zmartwychwstania Jezusa. Jego korzenie sięgają do żydowskiego święta Paschy.
Święto Przaśników/Przez kolejne 7 dni po Święcie Paschy, spożywa się wyłącznie niekwaszony chleb (macę). (7) Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. (8) Tak przeto odprawiajmy święto nasze, nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz – przaśnego chleba czystości i prawdy.” (1 Kor. 5:7-9, BT)Zwróćmy uwagę na werset 8, w którym Apostoł Paweł w nawiązaniu do Święta Przaśników mówi: „przeto odprawiajmy święto nasze”. Te dni miały przypominać ówczesnym chrześcijanom, iż mają oni być ‘przaśni’, pozbawieni złego kwasu, czyli złości i przewrotności. Czyżby, tych którzy dziś uważają, iż „Święto Przaśników” jest nieaktualne to już nie dotyczyło?
Pierwociny
Święto Tygodni – Szawuot – Pięćdziesiątnica/Zesłanie Ducha Świętego (gr. πεντηκοστή [ἡμέρα], pentekostē [hēmera], łac. Pentecoste) – według Dziejów Apostolskich wydarzenie, które miało miejsce w pierwsze po zmartwychwstaniu Jezusa święto Pięćdziesiątnicy. Na zebranych w wieczerniku apostołów zstąpił Duch Święty. Apostołowie zaczęli przemawiać w wielu językach (ksenolalia) oraz otrzymali inne dary duchowe – charyzmaty (Dz.Ap. 2,1-11).
Święto Trąbienia/w Polsce zwane też Świętem Trąbek lub Trąbkami – judaistyczne święto Nowego Roku, pierwszy dzień kalendarza żydowskiego, obchodzone pierwszego i drugiego dnia tiszri. Upamiętnia stworzenie świata i przypomina o sądzie Bożym. Święto trwa dwa dni (zarówno w Izraelu, jak i w diasporze) i otwiera okres pokuty.2020: 19–20 września
2021: 7–8 września.2022: 26–27 września.: „Obyście byli zapisani (w Księdze Życia) i opieczętowani na dobry rok”. Odpowiedź brzmi: Gam atem, co oznacza: „To samo dla ciebie”. „Dzień Pamięci / Rozpamiętywania”, czyli czas na rozważenie swego postępowania w minionym roku.„Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu.” Jana 3, 20-21
Jom Kipur/Od wszystkich waszych grzechów będziecie oczyszczeni przed Panem. Jest to dla was sabat, dzień całkowitego odpoczynku. Ukorzycie się w waszych duszach. Ustawa to wieczna. Przebłagania zaś dokonywać będzie kapłan, którego się do tego namaści i którego się wprowadzi w urząd, aby sprawował służbę kapłańską zamiast swego ojca; a wdzieje szaty lniane, szaty święte.” (3 Mojż. 16:29-32,BW)Tak i Chrystus nie sam sobie nadał godność arcykapłana, lecz uczynił to Ten, który do niego powiedział: Jesteś moim Synem, dzisiaj zrodziłem ciebie; jak i na innym miejscu mówi: Tyś kapłanem na wieki według porządku Melchisedeka.” (Hebr. 5:5-6,BW)
Święto Szałasów – Święto namiotów – Sukkot./Czym się okażemy w oczach Bożych? Pszenicą czy kąkolem, a może należymy do pierwocin Bożych plonów, które ofiarowywano w Świątyni Bożej w dniu Szawuot?„Rola zaś, to świat, a dobre nasienie, to synowie Królestwa, kąkol zaś, to synowie Złego. A nieprzyjaciel, który go posiał, to diabeł, a żniwo, to koniec świata, żeńcy zaś, to aniołowie. Jak tedy zbiera się kąkol i pali w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z Królestwa jego wszystkie zgorszenia, i tych, którzy popełniają nieprawość, i wrzucą ich do pieca ognistego; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w Królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!” (Mat. 13:38-43, BW*)Słowo „koniec” użyte w wersecie 39 to tłumaczenie greckiego wyrazu ‘suntelia’, które nie oznacza chwili, a okres. Tak jak żniwa są pewnym procesem, którego celem jest ostateczne zebranie plonów w postaci czystych, oddzielonych od plew ziaren, tak żniwa ludzi nie będą polegały tylko na zapuszczeniu sierpa.
Katolickie święta.
1 stycznia (środa) – Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki.6 stycznia (poniedziałek) – Trzech Króli, czyli uroczystość Objawienia Pańskiego.12 kwietnia (niedziela) – Wielkanoc.24 maja (niedziela) – Wniebowstąpienie Pańskie.11 czerwca (czwartek) – Boże Ciało, czyli uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.15 sierpnia (sobota) – Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.1 listopada (niedziela) – Uroczystość Wszystkich Świętych.25 grudnia (piątek) – Uroczystość Narodzenia Pańskiego.2 lutego (niedziela) – Uroczystość Ofiarowania Pańskiego (Matki Boskiej Gromnicznej).19 marca (czwartek) – Uroczystość świętego Józefa.25 marca (środa) – Uroczystość Zwiastowania Pańskiego.13 kwietnia (poniedziałek) – Poniedziałek Wielkanocny.31 maja (niedziela) – Uroczystość Zesłania Ducha Świętego (Zielone Świątki).1 czerwca (poniedziałek) – Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła.29 czerwca (poniedziałek) – Uroczystość świętych Piotra i Pawła.8 grudnia (wtorek) – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.26 grudnia (sobota) – Święto świętego Szczepana, pierwszego męczennika.Adwent rozpocznie się 29 listopada.Ogółem 18 świąt, dwa razy więcej niż nakazanych przez Boga.Ponadto święta Maryjne.Świętej Bożej Rodzicielki Maryi.Matki Boskiej Gromnicznej.Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła.Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Zbawienie.
Teologia katolicka, jak powiedział ojciec św. papież Grzegorz XVI, jest “największym dogmatem naszej religii, że poza rzymsko- katolicką wiarą nikt nie może się zbawić”. To znaczy, że Bóg ustanowił jeden prawdziwy Kościół: święty, katolicki, apostolski i rzymski, aby wszyscy ludzie zostali doń nawróceni i aby przez niego byli pouczani o prawdzie.Rzeczywistymi członkami Kościoła są ochrzczeni wierni katolicy.Tymczasem papieże Pius IX i Pius XII ostrzegali, że ci, którzy pozostają poza widzialnym Kościołem “pewności o swym własnym zbawieniu mieć nie mogą” i powinni się jak najszybciej nawrócić do Prawdy katolickiej w Kościele rzymskim. Papież Bonifacy VIII zdefiniował uroczyście dogmat wiary w bulli Unam sanctam (1302): “oznajmiamy, twierdzimy, określamy i ogłaszamy, że posłuszeństwo (subesse) Biskupowi Rzymskiemu jest konieczne do osiągnięcia zbawienia (de necessitate salutis)”.
Wniosek jest prosty,nie musze czytać Pismo Święte, jeżeli jestem w kościele rzymsko katolickim.Jako członek tej społeczności zostane zbawiony.Musimy zadać pytanie,czy można być tylko trochę zbawiony.
Czyściec.
Oprócz dwóch wiecznych stanów po śmierci, nieba i piekła, istnieje – według nauki Kościoła – jeszcze trzeci, przejściowy, nazywany czyśćcem. „Naukę wiary dotyczącą czyśćca sformułował Kościół przede wszystkim na Soborze Florenckim (Por. DS 1304). i na Soborze Trydenckim (Por. DS 1820; 1580.). (KKK 1031)O tym, kto może się oczyszczać po śmierci, Katechizm poucza następująco: „Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba.” (KKK Modlitwy do Matki Bożej za dusze w czyśćcu.
Najświętsza Panno Nieustającej Pomocy, Matko litościwa, racz spojrzeć na biedne dusze, które sprawiedliwość Boża zatrzymuje w płomieniach czyśćcowych. Są one drogie dla Twego Boskiego Syna, gdyż zawsze Go kochały i teraz gorąco pragną być blisko Niego, lecz nie mogą zerwać swych więzów, które je trzymają w palącym ogniu czyśćca. Niech się wzruszy Twe serce, Matko litościwa. Pośpiesz z pociechą dla tych dusz, które Cię zawsze kochały i teraz ślą do Ciebie swe westchnienia. Wszak są to Twoje dzieci, bądź więc im pomocą, nawiedzaj je, osładzaj ich męki, skróć ich cierpienia i nie zwlekaj z ich wybawieniem.Amen.1030).
Czyli:, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia,to jednak nie dokońca.Jest to nauka nie biblijna.Nie można być tylko troche zbawiony.
Święte obrazy i rzezby.
„Nie wolno ci mieć żadnych innych bogów na przekór mojemu obliczu. Nie wolno ci robić sobie rzeźbionego wizerunku ani postaci podobnej do czegokolwiek, co jest w niebiosach w górze, lub tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie wolno ci kłaniać się im ani dać się namówić do służenia im…(2 Mojżeszowa 20:3-5)Mojżesz nie tylko zniszczył złotego cielca ale nakazał zabić mieczem około 3000 osób, które oddały cześć posągowi (Wyjścia [2 Mojżeszowa], rozdział 32,28).„Zaślepione są ich oczy, tak że nie widzą, a serca zatwardziałe, tak że nie rozumieją” (Izajasza 44:18, Biblia warszawska)„Czyż ziemski człowiek może sobie uczynić bogów, skoro nie są oni bogami?”. (Jeremiasza 16,20).Ludzie którzy usprawiedliwiają wykreślenie II przykazania z tablic Dekalogu i tak nauczają oraz Ci którzy postępują wbrew temu przykazaniu, podzielą los tych o których pisał Jan w księdze danej nam przez Boga.Gdyż nie prawdą jest, że nie oddawana jest cześć obrazom czy też świetym figurom wykonanym ręką ludzką.Itd…

Maria

Kult maryjny został zatwierdziony przez Sobór w Efezie, w 431 roku. Wtedy to pierwszy raz, uroczyście przyznano, że Maryja jest Matką Boga, że wydała na świat Jezusa Chrystusa, który przez nią stał się człowiekiem. Co ciekawe dopiero Sobór w Nicei w 787 roku orzekł, że wizerunki Matki Boskiej mogą być czczone przez wiernych razem z Krzyżem, w domach, przy drogach i kościołach. To samo odnosiło się do wizerunków Świętych.
Efez (gr. Ἔφεσος Ephesos) – w starożytności jedno z 12 miast jońskich w Azji Mniejszej.Efez znany był w starożytności jako jeden z najstarszych i największych ośrodków kultu bogini Matki.Kult Królowej Niebios znany w Efezie istniał także na całym Bliskim Wschodzie (np. bogini Isztar czy Asztarte, o czym wspomina także Stary Testament:
Ty zaś nie wstawiaj się za tym narodem, nie zanoś za niego błagań ani modłów, ani też nie nalegaj na Mnie, bo cię nie wysłucham. Czy nie widzisz, co czynią w miastach Judy i na ulicach Jerozolimy? Synowie zbierają drewno, ojcowie rozpalają ogień, a kobiety ugniatają ciasto, by robić pieczywo ofiarne dla królowej nieba,( Jeremiasza 7:16-20).
Rosnąca liczba osób przyjmujących nową wiarę spowodowała zmniejszenie zamówień związanych z kwitnącym na tym terenie kultem Artemidy. Nie spodobało się to rzemieślnikom, którzy podburzeni przez Demetriusza urządzili manifestację w teatrze podczas głoszenia nauk przez św. Pawła. Tłum, wykrzykujący hasło Artemida z Efezu jest wielka!, wzbudził zamęt w teatrze i porwał tam kilku towarzyszy św. Pawła. Po tych wydarzeniach św. Paweł opuścił Efez (Dzieje Apostolskie 19,8-20,1).
Często słyszałem że katolicy nie modlą się do obrazu z wizerunkim Marii,jest to nie prawda dlaczego więc mówimy „święty obraz”, „cudowny obraz” czy ”obraz z łask słynący”.
Określenie „Matka Pana mego” oznacza „Matka Jezusa Mesjasza” czyli Boga WCIELONEGO. Jezus jest współistotny z pozostałymi Osobami Trójcy Świętej, lecz nie wolno sugerować, że z tego powodu Maryja jest również matką Ojca i Ducha Świętego!Ojciec przysposobił ludzkie ciało dla Syna, który miał przyjść na świat, zrodzony z kobiety jako wcielony Bóg:
„Przeto przychodząc na świat mówi [Mesjasz]: Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy rzekłem: Oto idę – w zwoju księgi napisano o mnie – abym spełniał wolę Twoją, Boże” [Hebr. 10:5-7 Interlinia]
Jako chrześcijanin mam wielki szacunek do Marii, która zgodziła się zrodzić Mesjasza. Podobnym szacunkiem darzę Sarę, która urodziła syna obietnicy Izaaka, a także Rachelę i Leę – matki dwunastu synów Jakuba. Wszystkie one były wspaniałymi niewiastami wiary. Jednakże pokorna współpraca z Najwyższym wcale nie czyni ich kimś większym od pozostałych świętych – pamiętajmy, że w przypadku braku ich posłuszeństwa, Bóg był w stanie wybrać kogoś innego, podobnie jak może wzbudzić kamienie, by wołały na Jego cześć:
„Gdy zaś zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, zaczęła cała rzesza uczniów radośnie chwalić Boga wielkim głosem za wszystkie cuda, jakie widzieli, mówiąc: Błogosławiony, który przychodzi jako król w imieniu Pańskim; na niebie pokój i chwała na wysokościach. A niektórzy faryzeusze z tłumu mówili do niego: Nauczycielu, zgrom uczniów swoich. I odpowiadając, rzekł: Powiadam wam, że jeśli ci będą milczeć, kamienie wołać będą” [Łuk. 19:38-40]
Biblia ani jednym słowem nie sugeruje, by ktokolwiek poza Trójjedynym Bogiem był godzien chwały, ponieważ jest On Bogiem zazdrosnym. Wywyższenie Maryi zostało pośrednio zanegowane przez samego Jezusa. Oto, jak On sam potraktował pierwszą próbę wprowadzenia „kultu maryjnego”:
„Stało się zaś, (gdy) (mówił) on to, jakaś kobieta z tłumu podniósłszy głos powiedziała mu: Szczęśliwe łono, które nosiło cię, i piersi, które ssałeś. On zaś powiedział: Zaiste, szczęśliwi słuchający słowa Boga i strzegący [go]” [Łuk. 11:27-28 Interlinia]
„Niepokalane poczęcie” Maryi jest wymysłem katolickich teologów, a nie doktryną wypływającą z Biblii. Dość powiedzieć, że dogmat ten został ogłoszony dopiero w roku 1854 przez papieża Piusa IX na mocy bulli „Ineffabilis Deus”:
„Powagą Pana Naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszą ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”
W Biblii nie znajdziemy ani śladu takiej herezji jak wyżej cytowany dogmat, ponieważ Słowo Boże jednoznacznie stwierdza, że wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej [Rzym. 3:23].
I Tym. 2:5-6 zaczerpnięty z oryginału [przekład interlinearny]:”Jeden bowiem Bóg, jeden i pośrednik Boga i ludzi: człowiek Pomazaniec Jezus, Ten który dał siebie samego zamiast okupu za wszystkich (…)”

Mowa językami.


W 1 Liście do Koryntian Paweł zapisał Hymn do Miłości, który zaczyna się słowami: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca, albo cymbał brzmiący” (1 Kor 13, 1). Słowo „języki” ma specjalne znaczenie u św. Pawła, oznacza bowiem charyzmat zwany darem języków bądź też glossolalią. Termin glossolalia pochodzi od dwóch greckich słów: glossa – „języki” i lalein – „mówić”. Słowo glossa w grece posiadało trzy znaczenia: określano nim język jako narząd mowy, samą mowę, a także niejasny, archaiczny, bądź obcy wyraz wymagający przetłumaczenia. Paweł używa tego terminu zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej, co tym samym wyklucza pierwsze i trzecie znaczenie tego wyrazu, rozumie go więc jako mowę. Poza tym Paweł wspomina o możliwości tłumaczenia języków i używa tu określenia diermeneuo. Termin ten w Septuagincie, jak i Nowym Testamencie oznacza tłumaczenie, a skoro można tłumaczyć języki, to znaczy, że są to języki obce, a nie po prostu jakieś pozbawione sensu dźwięki artykułowane przez narząd mowy. Według Teodoreta z Cyru języki aniołów, o których wspomina Paweł, to pozajęzykowy sposób wewnętrznej modlitwy, czyli kontemplacja bez słów, a zatem Paweł nie miał na myśli języków zmysłowych, lecz swego rodzaju mowę duchową, którą posługują się aniołowie, wysławiając Boga wszechrzeczy.
Zesłanie Ducha Świętego.Dzieje Apostolskie.2:5-11
5 Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. 6 Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. 7 «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?» – mówili pełni zdumienia i podziwu. 8 «Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – 9 1 Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, 10 Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, 11 Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».
Glossolalia w kościołach zielonoświątkowych występuje przeważnie w drugiej wymienionej postaci(w postaci nie zrozumiałego bełkotu), najczęściej podczas społecznej modlitwy zboru lub uwielbienia śpiewem. Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów duchowości charyzmatycznej jest również w łonie Kościoła rzynsko- katolickiego, np. Ruch Odnowy w Duchu Świętym.
Co znaczy być napełnonym Duchem Świętym.
Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. 3 Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. 4 I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.
Mówieniem językami czy tez prorokowanie, były tylko tymczasowe” (1 Kor 13:8) i zakończyły się wraz ze śmiercią apostołów oraz osób, które otrzymały ten dar bezpośrednio od nich (pod koniec I wieku n.e.)
8 Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.1 Kor 13:8
W JANA 4:23-24 znajdujemy Słowa, które mówi Bóg:
„Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy PRAWDZIWI CZCZICIELE będą oddawali Ojcu cześć w duchu i prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali. Bóg jest Duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie”.Zauważmy, że pismo w JANA 4 definiuje „prawdziwych czcicieli”, wskazując, że będą czciciele (lecz nie ‚prawdziwi’), których uwielbienia Bóg nie przyjmuje, ponieważ ich modlitwy nie są w Duchu.JANA 4:23-24
Czy# bełkot# jest oddaniem Bogu czci w Duchu i prawdzie?

PRAWDZIWE CIAŁO I PRAWDZIWA KREW


Uczą niektórzy, że Eucharystia nie jest prawdziwym Ciałem Jezusa, lecz symbolem, pamiątką, emblematem (Mt 26:26nn.) lub nauką Chrystusa (J 6).
Odpowiedź.
1) Jezus nie powiedział, jak niektórzy sugerują: „To jest jakby (to oznacza) Ciało moje”, lecz „To jest Ciało moje”. apologetyka.org
Sprawdżmy jak jest naprawdę.
Ustanowienie Eucharystii.
19 Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!» 20 Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana.Łk 22,14-20
To jest Ciało moje – Jezus nie powiedział >To będzie ciało moje>Ale to jest.Czyżby Jezus już w tym momencie był w chlebie a jego krew w winie,mimo że byl realnie z uczniami.Czy uczniowie Jezusa sporzywali ciało swego mistrza i pili Jego krew.
Zakaz spożywania krwi:Biblia Warszawska, Rdz 9:4 „Lecz nie będziecie jedli mięsa z duszą jego, to jest z krwią jego.”Później wielokrotnie powtarzano ten zakaz:Biblia Tysiąclecia, Pwt 12;16: „Tylko od krwi będziesz się wstrzymywał, wylejesz ją jak wodę na ziemię.”Powiesz ale to było w Starym Testamencie w Nowym już tego nie ma.Nic bardziej mylnego.
28 Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. 29 Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»Dzieje Apostolskie 15:28-29.Dekret ten powstał 49 lat po śmierci Jezusa.
Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej.
Czy kielich stał się nowym przymierzem? Oczywiście, że nie, bo przymierze to umowa, nie coś materialnego.Dopiero śmerć na krzyżu i przelana krew Jezusa stała się ofiarą za grzech i Nowym Przymierzem.
A zatem chleb i wino to jedynie symbole. Chleb symbolizuje doskonałe ciało Chrystusa. Jezus użył chleba, który został po wieczerzy paschalnej. Był to chleb przaśny, pieczony bez zakwasu (Wyjścia 12:8). W Biblii zakwas często oznacza grzech i zepsucie. Dlatego tamten przaśny chleb wyobrażał doskonałe ciało, które Jezus miał złożyć na ofiarę. Było ono wolne od grzechu (Mateusza 16:11, 12; 1 Koryntian 5:6, 7; 1 Piotra 2:22; 1 Jana 2:1, 2).Czerwone wino symbolizuje krew Jezusa. Nadała ona moc prawną nowemu przymierzu. Jezus powiedział, że została wylana „dla przebaczenia grzechów”. Dzięki temu ludzie mogą stać się czyści w oczach Boga i wejść z Nim w nowe przymierze (Hebrajczyków 9:14; 10:16, 17).