Opony
Blog za darmo

dies solis – Dzień Słońca czy Sobota

,,A zatem pozostaje odpoczynek Szabatu dla ludu Bożego. Kto bowiem wszedł do Jego odpoczynku, odpocznie po swych czynach, jak Bóg po swoich” (Hbr 4,9). . Zachodzi jednak pytanie: dlaczego wbrew Biblii większość chrześcijan zachowuje niedzielę, pierwszy, a nie siódmy dzień tygodnia?
Powodów tego stanu rzeczy jest wiele, a na czołowym miejscu umieścić należy: antysemityzm, antyjudaizm i odstępstwo od Pisma Świętego ze zmianą przykazań Dekalogu włącznie, do czego przyznaje się Kościół rzymski. Oto jego stanowisko: ,,Nie naruszając istoty przykazania, poczy­nił w nich Kościół następujące zmiany formalne. Drugie przykazanie, dotyczące czci obrazów złączył z pierwszym, natomiast dziesiąte przykaza­nie Boże rozdzielił na dwa osobne przykazania. (…) nakaz święcenia sabatu przemienia Kościół na nakaz święcenia niedzieli” (ks.Franciszek Spirago, ,,Katolicki Katechizm Ludowy”, t II, s. 66, por. Dn 7,25). Cokolwiek by powiedzieć o tych przyczynach, jedno jest pewne: ustanowienie niedzieli nie było dziełem apostołów.
Jakiż sens ma zamiana jednego dnia (sobotniego) na drugi (niedzielny)?Co takiego złego jest w dniu sobotnim?
Tak naprawdę, żadne Boże przykazanie nie było tyle razy i z takim naciskiem powtarzane w całej Biblii, jak powyższe! Ponadto, jest tu mowa o pobłogosławieniu tego, i tylko tego dnia, jako szczególny wyróżnik spośród pozostałych dni tygodnia. Biblia tysiąclecia podaje: „Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić.” Wj 20,8 (BT), przy czym słowo „uświęcić” komentuje: „Tzn. wyłączyć spośród innych dni i poświęcić czci Bożej oraz odpoczynkowi.”Dalej.Co więcej, apostoł Jan spisując Apokalipsę (ok. 95 r.) odnotował, że widzenie, jakie otrzymał miało miejsce „w dzień Pański”. Biblia mówi: „Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos…” Ap 1,10 (BT). Z uwagi na fakt, iż żaden tekst Pisma Świętego nie mówi o świętości pierwszego dnia tygodnia (niedzieli), a z doniesień historycznych wiemy, że chrześcijanie I wieku n.e. nie zachowywali tego dnia jako świętego, możemy mieć pewność, że Jan miał na myśli szabat – siódmy dzień. Skoro szabat nie obowiązywałby chrześcijan, w jakim celu apostoł Jan wspominałby o nim na początku wyżej wspomnianej Księgi?
Wielu odrzuca świętość siódmego dnia tygodnia, jako instytucję żydowską. Twierdzą, że sabat ma początek dopiero na górze Synaj, gdzie Bóg nadał przykazania Żydom. Nie jest to jednak prawdą.
„I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił, i odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy. (Rdz.2:1-2).
„To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.” Mk 2,27 (BT). Zwróćmy uwagę – „dla człowieka” (jest to wypowiedź Chrystusa), zatem można przyjąć, że sobota ma charakter powszechny, ogólnoludzki, uniwersalny.
Po drugie,Dekalog Bóg nadał Żydom,czy w takiej sytuacji mamy go odrzucić i kraść,zabijać czy też cudzołożzć?Jeżeli odrzucimy jedno to tak jakbyśmy odrzucili wszyskie przykazania.
Kiedy świętowanie soboty zostało zakazane, a następnie niedziela uznana jako dzień święty?
Grupa kontrolująca gminy miała poparcie władz cesarstwa, czuła się więc pewnie.W roku 364 odbył się Sobór w Laodycei podczas którego zamanifestowano jednoznacznie stanowisko Kościoła wobec niedzieli.W Laodycei odbył się synod, który wskazywał na niestosowność zgromadzeń i odprawiania obrzędów po domach.Tak, jak już wykształciła się warstwa mająca władzę w danej gminie chrześcijańskiej, to zaczęła regulować co i jak ma się odbywać. To był pierwszy raz, gdy wskazano na budynek kościelny, jako miejsce jedynie stosowne do modlitw, czytania Pism, nauczania i łamania się chlebem.Te laodycejskie postanowienia powtórzono w Gangra i Kartaginie. Tam jednak nie były to przelewki. Nieposłusznych wyrzucano ze społeczności.
W Kanonie XXIX tegoż Soboru widnieje następujący zapis: „Chrześcijanie nie powinni judaizować i próżnować w sobotę,ale powinni pracować w tym dniu; powinni szczególnie uczcić Dzień Pański (dies solis. Dzień Słońca ) będąc chrześcijanami, i jeśli to możliwe, nie pracować w tym dniu. Jeśli jednak będą judaizować w tym dniu zostaną odłączeni od Chrystusa” C. J. Hefele, History ofthe Councils of the Church.W tym samym duchu ks. Piotr Skarga, jezuita i namiętny przeciwnik Reformacji, wyraził się następująco: „Przyczyny o postanowieniu niedzieli były,abyśmy się z Żydy nie mieszali, wiedząc, iż już Zakon ich odmieniony jest najlepszy a iż niedziela większe ma w sobie tajemnice wiary naszej… niedzielę Kościół Boży tąż swoją mocą inne święta ustanowił na wspomnienie innych dobrodziejów Pańskich, które każdego wiernego na sumieniu obowiązują, aby je święcić…” Z kazań na niedzielę i święta — za: W. Zaleski, s. 222.
Już słynny papieski teolog dr Eck, adwersarz Marcina Lutra, obnażył niekonsekwencję protestantów, którzy twierdzili, że kierują się zasadą sola Scriptura (tylko Pismo), a jednak święcili niedzielę, która do biblijnych praktyk nie należy1. Wytyka to też protestantom współczesny katolicki teolog: „Dobrze jest przypomnieć kalwinom, metodystom, baptystom i innym chrześcijanom, którzy znaleźli się poza Matką Kościołem, że Biblia nie wspiera ich nigdzie w sprawie święcenia niedzieli”.Według Pisma Świętego szabat istniał tysiące lat przed pojawieniem się narodu żydowskiego. Został ustanowiony w raju, gdy po sześciu dniach stwarzania Bóg „odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go”. Chrystus potwierdził, że „sabat jest ustanowiony dla człowieka”, a nie tylko dla Izraelity. Nazwał się Panem szabatu, „albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy”. Jest Stwórcą naszego świata. Wszystko, co pochodzi od Niego, obowiązuje Jego naśladowców.Chrystus zmartwychwstał w niedzielę i na pamiątkę tego wydarzenia chrześcijanie święcą pierwszy dzień tygodnia — niedzielę. Problemem nie jest jednak upamiętnienie innych wydarzeń z życia Jezusa, lecz zlekceważenie Jego woli. Jego wolą zapisaną w prawie Bożym było upamiętnienie siódmego dnia stworzenia. Święcenie soboty jest wyrazem wiary z Boga Stwórcę i sposobem okazania Mu szacunku. Jeśli poświęcimy jeden dzień tygodnia na upamiętnienie zmartwychwstania, dlaczego nie poświęcić innego na upamiętnienie ukrzyżowania? Czy śmierć i zmartwychwstanie Jezusa ma być powodem usunięcia Bożego dnia upamiętniającego Jego twórcze działanie?
Chrystus ostrzegał: „Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki (tradycje), które są nakazami ludzkimi. Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki (tradycji) się trzymacie.” (Mk 7:7-8).
Sabat miał być utrzymywany „na zawsze” „po wsze czasy” i „przez wszystkie pokolenia nasze”. Bóg pragnął uczynić z Izraela przykład i wzorzec do naśladowania dla innych narodów (2 Moj. 31:12-17). Chrystus święcił Sabaty (Łuk. 4:16) i oznajmił, iż jest On Panem Sabatu, oraz, że został on „utworzony dla człowieka” (Mk 2:27-28). Nie powiedział natomiast, iż stworzył go jedynie „dla Żydów”. Paweł przestrzegał je także (Dz. Ap. 13:42, 44; 17:2; 18:4).Wiemy, że większość zdeklarowanych Chrześcijan powszechnie przychyla się do Rzymsko Katolickiej tradycji utrzymywania święta „Wielki Piątek – Niedziela Wielkanocna”, odrzucając tym samym Prawdę zawartą w Biblii. Tradycja ta uczy, że Chrystus przebywał w grobie od późnego popołudnia w piątek, aż do wschodu słońca w niedzielę. Okres ten zawiera w sobie piątkową noc, dzień sobotni i sobotnią noc. Stanowi to oczywiście dwie noce i jeden dzień, a nie trzy dni i trzy noce, jak zapowiedział i obiecał Chrystus, zostawiając nam ten Swój jedyny znak Swojej tożsamości.Zamiast dać wiarę Chrystusowi, teologowie ignorują Jego słowa, w których On Sam zapewnia o Swoim pobycie w grobie przez trzy dni i trzy noce, czyli trzy pełne 24 godzinne doby. Przekręcając fakty i zadając kłam Chrystusowi, głoszą fałszywe nauki, że ten okres rzekomo trwał jedynie połowę tego czasu.
Tradycja Wielkiego Piątku i Niedzieli Wielkanocnej zakłóca całą prawdę o tym, co wydarzyło się w rzeczywistości. Jaka jest więc geneza tej tradycji? Ponieważ twórcy tej fałszywej doktryny nie mieli żadnego biblijnego dowodu, ani też żadnego legalnego prawa do wprowadzania zmian, uciekli się więc do zakłamanych taktyk, aby zalegalizować swoje oszustwa. Jednym z ich twierdzeń było, że: „Hermes, brat Papieża Piusa (około roku AD 147), otrzymał instrukcje od anioła, który nakazał, aby wszyscy mężczyźni święcili Paschę w Dzień Pana (niedzielę) ” (Antiquities of the Christian Church, Joseph Bingham, str. 1149).Apostoł Paweł pisał: „Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty” (Gal. 1:8). Zmiana przez nich dnia Zmartwychwstania na dzień niedzieli, była po prostu chęcią kontynuacji tradycji babilońskiej, według której wierzono, iż właśnie w niedzielę zmartwychwstał Nimrod (ojciec Mistycznej Religii Bizantyjskiej). W roku A.D. 321 Cesarz Rzymski Konstantyn ustanowił świętowanie niedzieli jako część oficjalnej religii państwowej (powszechnej), legalizując równocześnie wszystkie inne tradycje dotyczące tego dnia.

Category: Bez kategorii
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>